Mevsimlik çalışma ve oturum izni: “iş bekleme” izninin mümkün olmadığı durumlar

 Mevsimlik çalışma ve oturum izni: “iş bekleme” izninin mümkün olmadığı durumlar

5 Şubat 2026 tarihli ve 217 sayılı kararıyla Emilia-Romagna Bölgesel İdare Mahkemesi, İtalya göç hukukunda sıkça yanlış anlaşılan önemli bir noktayı bir kez daha netleştirdi: mevsimlik çalışma vizesiyle İtalya’ya giren yabancıların “iş bekleme” amaçlı oturum izni alma hakkı bulunmamaktadır.

Dava, mevsimlik çalışma iznine dayanarak İtalya’ya yasal şekilde giriş yapan bir yabancı işçiyi konu alıyordu. Ancak çeşitli usule ilişkin nedenlerle çalışma ilişkisi, mevzuatın öngördüğü şekilde fiilen tamamlanamamıştı. Bunun üzerine ilgili kişi, İtalya’da kalmaya devam edebilmek ve yeni bir iş arayabilmek amacıyla “iş bekleme” oturum izni talebinde bulundu.

İdare bu talebi reddetti ve idare mahkemesi de bu reddi açık ve kesin bir biçimde hukuka uygun buldu.

Kararın temelinde, uygulamada sıklıkla göz ardı edilen önemli bir ayrım yer almaktadır. Mevsimlik çalışma, normal bağımlı çalışmadan farklı, kendine özgü bir hukuki rejime tabidir. İtalyan hukukunda, genel olarak bir işçinin işini kaybetmesi hâlinde belirli koşullar altında ülkede kalarak yeni bir iş aramasına izin verilebilir. Ancak bu kural mevsimlik çalışma için geçerli değildir.

Bu durum tesadüfi değildir. Mevsimlik çalışma, doğası gereği geçici olup belirli üretim dönemlerine ve sınırlı ekonomik sektörlere bağlıdır. Bu nedenle yasa koyucu, mevsimlik çalışanların “iş bekleme” oturum izninden yararlanmasını açıkça dışlamıştır. Mevsimlik iş ilişkisinin kurulmamış olması ya da sona ermesi hâlinde, giriş vizesi ve çalışma izni hukuki geçerliliğini kaybeder; dolayısıyla yasal ikamet için gerekli temel de ortadan kalkar.

Mahkemenin kararında dikkat çeken bir diğer nokta ise bakanlık genelgelerine ilişkin değerlendirmedir. Mahkeme, genelgelerin açık ve net kanun hükümlerini değiştiremeyeceğini veya genişletemeyeceğini bir kez daha vurgulamıştır. Göç hukuku alanında, ülkeye giriş ve ülkede kalma koşulları sıkı biçimde düzenlendiğinden, hukuki belirlilik ve usul kurallarına bağlılık genişletici yorumların önünde gelmektedir.

Bu kararın verdiği mesaj nettir: mevsimlik çalışma, İtalya’da kalıcı ya da daha istikrarlı bir ikamet statüsüne geçiş için dolaylı bir yol olarak kullanılamaz. Ülkede kalmaya ilişkin her türlü imkân, yalnızca kanunda açıkça öngörülen hâllere, örneğin oturum izninin dönüştürülmesine ilişkin hükümlere dayanmalıdır.

Söz konusu karar, artık yerleşik hâle gelmiş bir yargı içtihadının parçasıdır ve avukatlar, işverenler ile yabancı çalışanlar için önemli bir referans noktası oluşturmaktadır. Mevsimlik çalışma ile normal çalışma arasındaki farkın göz ardı edilmesi, hukuk sisteminin karşılayamayacağı beklentilerin doğmasına ve ciddi kişisel ve hukuki sonuçlara yol açmaktadır.

Kararın tam metni Calaméo’da yayımlanan çalışmada yer almaktadır:
https://www.calameo.com/books/008079775493de16d3a2d

Avv. Fabio Loscerbo

Quitter l’Italie peut coûter le titre de séjour

 Quitter l’Italie peut coûter le titre de séjour

En droit italien des étrangers, l’absence n’est jamais un fait neutre. Quitter le territoire alors qu’une procédure de titre de séjour est en cours peut avoir des conséquences décisives, allant jusqu’au refus du permis. Il ne s’agit pas d’un risque théorique, mais d’une réalité de plus en plus confirmée par la pratique administrative et par la jurisprudence.

Le titre de séjour n’est pas un simple document bureaucratique. Il matérialise un lien juridique continu entre l’étranger et l’État italien, fondé sur une présence effective et stable sur le territoire national. Lorsque cette continuité est rompue, les fondements mêmes du droit au séjour sont fragilisés.

Les autorités italiennes interprètent de manière constante une absence prolongée ou non régularisée comme une interruption du séjour. En pratique, cela signifie que même lorsque la demande de renouvellement a été correctement déposée, le fait de quitter l’Italie — en particulier sans un cadre clair de réadmission — peut conduire l’administration à considérer que les conditions légales du séjour ne sont plus réunies.

La jurisprudence administrative récente a consolidé cette approche. Les juges ont confirmé que, lorsqu’un ressortissant étranger demeure à l’étranger pendant une période significative et ne rentre pas en Italie dans le délai de validité du visa de retour, le refus du titre de séjour est juridiquement fondé. Dans ces situations, l’administration ne procède pas à une appréciation discrétionnaire : elle applique la loi de manière contraignante, en constatant la disparition d’un élément essentiel du séjour légal.

Ce qui rend la question particulièrement sensible, c’est la portée limitée des garanties procédurales une fois l’absence établie. Lorsque le refus repose sur l’absence objective des conditions requises — continuité du séjour ou retour régulier sur le territoire — la décision est souvent qualifiée d’acte obligatoire. Les arguments tardifs ou les irrégularités de procédure ont alors peu de chances d’influer sur l’issue.

Le message est clair et mérite d’être entendu. Quitter l’Italie pendant qu’une procédure de séjour est pendante est un choix à haut risque. Même une absence temporaire, si elle est mal évaluée ou insuffisamment justifiée, peut anéantir des années de séjour régulier et d’intégration.

En droit de l’immigration, la présence compte. Le temps compte. Le territoire compte. Et parfois, une seule absence suffit à transformer une situation régulière en un refus définitif.

La publication complète est consultable sur Calaméo au lien suivant :
https://www.calameo.com/books/0080797759e6d98d60004

Avv. Fabio Loscerbo

 

العنوان: التصريح الموسمي: الإجراء هو الأساس

 

SIS Alerts: a Key Legal Clarification

 

Señalización SIS: una aclaración clave

 

Salir de Italia puede costar el permiso de residencia

 Salir de Italia puede costar el permiso de residencia

En el derecho italiano de extranjería, la ausencia nunca es un dato neutro. Salir del país mientras un procedimiento de permiso de residencia está en curso puede tener consecuencias decisivas, hasta llegar a la denegación del título. No se trata de un riesgo teórico, sino de una realidad confirmada cada vez con mayor frecuencia por la práctica administrativa y por la jurisprudencia.

El permiso de residencia no es un simple documento burocrático. Representa un vínculo jurídico continuo entre la persona extranjera y el Estado italiano, basado en una presencia efectiva y estable en el territorio nacional. Cuando esta continuidad se interrumpe, los fundamentos jurídicos del derecho a permanecer en Italia se debilitan de forma significativa.

Las autoridades italianas interpretan de manera constante la ausencia prolongada o no regularizada como una interrupción del período de estancia. En la práctica, esto significa que incluso cuando la solicitud de renovación ha sido presentada correctamente, la salida del territorio —especialmente si no va acompañada de un marco claro de reingreso— puede llevar a la Administración a considerar que ya no existen los requisitos legales para el permiso.

La jurisprudencia administrativa reciente ha consolidado esta interpretación. Los tribunales han confirmado que, cuando una persona extranjera permanece en el extranjero durante un período significativo y no regresa a Italia dentro del plazo de validez del visado de reingreso, la denegación del permiso de residencia es jurídicamente legítima. En estos casos, la Administración no ejerce una potestad discrecional, sino que aplica la ley de forma vinculada, constatando la desaparición de un requisito esencial.

Lo más crítico es que, una vez acreditada la ausencia, las garantías procedimentales ofrecen una protección limitada. Cuando la denegación se basa en la falta objetiva de los requisitos exigidos —continuidad de la estancia o reingreso regular— el acto suele calificarse como obligatorio. En consecuencia, eventuales defectos procedimentales o justificaciones tardías difícilmente modifican el resultado.

El mensaje es claro y no debe subestimarse. Salir de Italia mientras un procedimiento administrativo está pendiente es una decisión de alto riesgo. Incluso una ausencia temporal, si no se evalúa correctamente o no se justifica adecuadamente, puede comprometer años de residencia legal e integración.

En el derecho de extranjería, la presencia cuenta. El tiempo cuenta. El territorio cuenta. Y, en ocasiones, una sola ausencia basta para transformar una situación regular en una denegación definitiva.

La publicación completa está disponible en Calaméo en el siguiente enlace:
https://www.calameo.com/books/0080797759e6d98d60004

Avv. Fabio Loscerbo

 

Ascolta "Permis de séjour pour mineur _ que se passe-t-il à 18 ans" su Spreaker.

 

 

 

Ascolta "Leja e qëndrimit për të mitur_ në moshën 18 vjeç" su Spreaker.